دريغ از همين حرف

چه مي شود كرد توئي و عزيزكرده اين دل رسواي سرگردان خودم

چه كارش كنم جواب هم ندهي بهانه ات را مي گيردِ. بگذريم

ممنون كه هميشه ناخواسته كمكم مي كني چه خودت,

چه اسم قشنگت چه نيامدنت

 و اين بار هم بي جوابيت كه كانون از هم پاشيده نامه هاي پاره پاره ام را به

هم پيوند زد

حرف آخر اينكه ياس سفيدم, بي تقصير پروانه ات مي مانم

و براي تو مي نويسم, تو عزيزي! نگو چه لحن غم انگيزي,

راست مي گويم كه عزيزي, حتي اگر اينها را هم مثل بقيه فراموش كني

و دور بريزي!

كسي كه هم بي تو ميميرد و هم براي تو