عشق وديگرهيچ...

kemeia — Sat, 28 Mar 2009 15:09:18 GMT

باهرصدائی که می اد فک می کنم تواومدی

تو بودی که به عشقمون پنجه به دل تنگ میزدی

با هرنفس تازه میشه این همه خاطراتمون

حتی تو خوابم عادته این که بگم پیشم بمون

اما تو بی وفائیو ودرد منو نمیدونی

هرچی بگم پیشم بمون تو پیش من نمی مونی

وای ازاون روزی که من ازعشقمون دل بکنم

توروفراموش کنم و ودلو به دریا بزنم

وای ازاون روزی که من رو اسم تو خط بکشم

وای ازاون روزی که من بگم پشیمون نمی شم

وای ازاون روزی که تو خنده کنی به حرف من

وای ازاون روزی که خنده های تو گریه بشن

وای ازاون روزی که تودوباره عاشقم بشی

هی برام گریه کنی درد بکشی گریه کنی

فک نکن که من می ام به قصه هات گوش می کنم

هرچی بدی کرده بودی ساده فراموش می کنم

هميشه باتوام...

kemeia — Sat, 28 Mar 2009 15:09:10 GMT

تا ته قصه چه پیدا وچه پنهون باتوام

زیر آوار مصیبت یا که بارون باتوام

دل به دریا زدم وکاری به دنیا ندارم

تو سکوت سنگی دنیا غزل خون باتوام

هر چی تنها تر میشی دنیا تورو کمتر میخواد

خودت اون وقت می بینی چقد فراوون باتوام

سخت گرفته همه دنیا که تو رو رها کنم

تو هجوم سختیا ببین چه آسون باتوام

تو زمستون سیاه وزیر سوز روزگار

صخره هابرمثل جنگل تو بهارون باتوام

غرق موج عشقتم

هرجا بری باهات می ام

تو سکوت برکه وخروش کارون باتوام

هرچی تنها ترمیشی دنیا تورو کمتر میخواد

خودت اون وقت می بینی چه فراوون باتوام

سخت گرفته همه دنیا که تورو رها کنم

تو هجوم سختی ها ببین چه آسون باتوام

هرچی تنها ترمیشی دنیاتورو کمتر میخواد

خودت اون وقت میبینی چقد فراوون باتوام

روزگارت مبارك...

kemeia — Sat, 28 Mar 2009 14:58:18 GMT

سلام دوستان گلم

باهشت روزتاخيرسال نوتون مبارك

عزيزترينم روزگارت مبارك!

اميدوارم تواين سال جديدهمه ي عاشقابه هم برسن وهيچ قلبي نشكنه

شادباشيدوپيروز....

نــــامــــه بــــی جـــواب

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 18:14:21 GMT

يك سلام پررنگ و چند نقطه چين ... به علامت جوابهايي كه هرگز ندادي

و يك دقيقه سكوت!

دريغ از همين حرف

چه مي شود كرد توئي و عزيزكرده اين دل رسواي سرگردان خودم

چه كارش كنم جواب هم ندهي بهانه ات را مي گيردِ. بگذريم

ممنون كه هميشه ناخواسته كمكم مي كني چه خودت,

چه اسم قشنگت چه نيامدنت

و اين بار هم بي جوابيت كه كانون از هم پاشيده نامه هاي پاره پاره ام را به

هم پيوند زد

حرف آخر اينكه ياس سفيدم, بي تقصير پروانه ات مي مانم

و براي تو مي نويسم, تو عزيزي! نگو چه لحن غم انگيزي,

راست مي گويم كه عزيزي, حتي اگر اينها را هم مثل بقيه فراموش كني

و دور بريزي!

كسي كه هم بي تو ميميرد و هم براي تو

اگــه گـــریـــه بـــذاره مى نــــویـــــســــم

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 18:07:18 GMT

اگه گریه بذاره مینویسم

کدوم لحظه تورو از من جدا کرد

نگو اصلا نفهمیدی نگو نه

تو بودی اونکه دستامو رها کرد

خودت گفتی خداحافظ تموم شد

من و تو سهممون از عشق این بود؟

خود تو حرمت عشقو شکستی

بریدی آخره قصه همین بود؟

اگه مهلت بدی یادت میارم

روزایی رو که بی تو عین شب بود

تموم سهمت از دنیا عزیزم

بزار یادت بیارم یک وجب بود

بهت دادم تموم آسمونو

خودم ماهت شدم آروم بگیری

حالا ستاره ها دورت نشستن

منو ابری گذاشتی داری میری

بیا برگرد از این بن بست بی عشق

بزار این قصه اینجوری نباشه

آخه بذر جدایی رو چرا تو

چرا دستای تو باید بپاشه

خداحافظ نوشتن کار من نیست

آخه خیلی باهات ناگفته دارم

اگه گریه بذاره می نویسم

اگه مهلت بدی یادت میارم

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 17:59:12 GMT

وقتی که نگات می شینه روی دیوار اتاقم

عکس تو توی قاب چوبی دوباره میاد سراغم

یاد اون روزا می افتم با تو بودن زیر بارون

وقتی که شرمنده بودن پیشمون لیلی و مجنون

زیر رعد و برق تقدیر من و تو با هم شکستیم

توی رویاهامون اما هنوزم صاف و یه دستیم

گل سرخی که تو دادی بعد رفتن تو پژمرد

خشکش اینجا روی طاقچست خاطرش هست و خودش مرد

توی میدون زمونه من و تو بازی رو باختیم

تقصیر طالع ما بود سرنوشتو خوب شناختیم

مثل اون کلاغ قصه که نمی رسید به خونه

دوس نداشت که مال هم شیم دست بی رحم زمونه

بی گناهی اما رفتنت چه آتیشی زد به ریشه م

همیشه بهت میگفتم نباشی دیوونه میشم

مخمل خاطره تو توی صندوقچه چوبی

خوابیده مثل یه قصه پر راز و پر خوبی

تو رو می سپرم به دست صاحب پونه و خورشید

اما افسوس و صد افسوس که تو رو به من نبخشید

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 17:54:59 GMT

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 17:54:19 GMT

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 17:38:51 GMT

تقدیم به قلب شکستم

آوای نهان دل رنجور مرا

با سازشکسته ای چه خوش آهنگ نواختی و چه سوزناک خواندی

چه مغرورانه اشک ریختیم
چه مغرورانه سکوت کردیم

چه مغرورانه التماس کردیم
چه مغرورانه از هم گریختیم

غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند

هدیه شیطان را به هم تقدیم کردیم
هدیه خداوند را از هم پنهان کردیم

هرگز باور نکردم که باورت مرا در چنگال خود له کند
سکوت می کنم و تنهایی را برمی گزینم تا شا ید در خلوتم
صدای سازشکسته تو را که همراه با آواز خوشی است
بشنوم مگر با این بهانه به خواب فرو روم

kemeia — Sun, 22 Feb 2009 17:32:46 GMT

غصه می خورم ...

غمگین می شم....

پر پر می زنم ...

هزار تا فکر و خیال می کنم ...

دلتنگ می شم...

آخرشم ، گریه ام می گیره...

می دونم خیلی وقتها نمی شه ، نمی تونی ، شرایط ایجاب می کنه ...

ولی ...

نمی دونی چقدر انتظار سخت و له کننده است...

از فکر و خیالاتش بیش از هر چیز دیگه ایش اذیت می شم : یعنی دوستم نداره ...

یعنی ناراحته ....

خدایا! اتفاقی نیافتاده باشه...

...و هزارتا چیز دیوونه کننده ی دیگه...

هر لحظه به خاطر صدای تلفن ( تلفنی که اصلا زنگ نخورده ) از جات می پری...

هر 30 ثانیه یه بار گوشی تو نگاه می کنی ...

و به خاطر همه ی اینها یک ثانیه هم روی چیز دیگه ای نمی تونی تمرکز کنی...

همین!